Θεραπεία Τραυματολογίας του Σι

Η οστεοπαθητική στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, γνωστή και ως «Τραυματολογία» ή «Ορθοπεδική», έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία της Κίνας. Στις αρχαίες αγροτικές κοινωνίες, οι τραυματισμοί των οστών ήταν συχνό φαινόμενο, αποτελώντας μια κοινή και διαδεδομένη πάθηση της εποχής. Οι ιατρικές συνθήκες ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, και η απομόνωση των αγροτικών και παραμεθόριων περιοχών έκανε την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη εξαιρετικά δύσκολη. Μέσα από την εμπειρία και την πρακτική, αναπτύχθηκε η γνώση της οστεοπαθητικής, με αποτέλεσμα σε μεγαλύτερα χωριά και πόλεις να υπάρχουν σχεδόν πάντα ένας ή δύο τοπικοί γιατροί που κατείχαν παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας τραυματισμών των οστών. Αυτές οι μέθοδοι διαμορφώθηκαν και εξελίχθηκαν σε διάφορες σχολές τραυματολογίας και οστεοπαθητικής σε ολόκληρη την Κίνα, συνεισφέροντας στην ανάπτυξη της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής.

Η θεραπεία οστικής ρύθμισης στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική (TCM) χαρακτηρίζεται από τρεις βασικές πτυχές. Πρώτον, διαθέτει μια μοναδική κατανόηση της φυσιολογίας των οστών και της παθολογίας των τραυματισμών σύμφωνα με την παραδοσιακή κινεζική θεωρία. Δεύτερον, εφαρμόζει εξαιρετικές τεχνικές και, τρίτον, χρησιμοποιεί συγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα. Αυτά τα τρία στοιχεία συχνά συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μοναδικές θεραπείες που καθορίζουν τη φήμη ορισμένων σχολών. Με την ανάπτυξη της κοινωνίας και την εμβάθυνση των ακαδημαϊκών ανταλλαγών, η παραδοσιακή κινεζική ορθοπεδική τείνει να συγκλίνει, διατηρώντας ωστόσο τα τοπικά χαρακτηριστικά, τις τεχνικές και τα φαρμακευτικά πλεονεκτήματα συγκεκριμένων διάσημων ειδικών και σχολών τραυματολογίας. Παρά την τάση σύγκλισης με τη δυτική ορθοπεδική, η κινεζική οστεοπαθητική θεραπεία διατηρεί τα μοναδικά της πλεονεκτήματα.

Η Θεραπεία Τραυματολογίας του Σι, ιδρυθείσα από τον Shi Lanting το 1880, συνδυάζει τις παραδοσιακές τεχνικές οστεοπαθητικής των πολεμικών τεχνών με μεθόδους θεραπείας και προετοιμασίας της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής. Έχει μεταδοθεί και αναπτυχθεί μέσα από πέντε γενιές.

Η Θεραπεία Τραυματολογίας του Σι ενσωματώνει την έννοια της «Δεκατριών Κλάδων σε Μία Θεωρία» στην ορθοπεδική και τραυματολογία της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, γεγονός που συμβάλλει σημαντικά στην κινεζική ιατρική παράδοση. Η θεραπεία δίνει έμφαση στη συνολική προσέγγιση, αναγνωρίζοντας τη σημασία του Qi και του αίματος, και δημιουργώντας τη «Θεραπευτική Σκέψη Τριάντα Δύο Χαρακτήρων». Στη διάγνωση και θεραπεία, εφαρμόζεται η τριφασική θεραπεία για τραυματισμούς των μυών και των οστών, ενώ η αντιμετώπιση εσωτερικών τραυματισμών απαιτεί την αναγνώριση των χρόνιων παθήσεων και του στατικού αίματος. Τεχνικά, υιοθετείται η αρχή «σταθερό αλλά ισχυρό, μαλακό αλλά ευέλικτο, λεπτό αλλά ακριβές», με δώδεκα βασικούς χαρακτήρες: «τραβήξτε, τεντώστε και ισιώστε, τραβήξτε και σηκώστε, πιέστε και κουνήστε». Στο φαρμακευτικό κομμάτι, δίνεται προσοχή στην προσαρμογή των συνταγών και των φαρμάκων ανάλογα με την ασθένεια, με την πάροδο του χρόνου έχουν αναπτυχθεί διάφορες διάσημες συνταγές όπως ο τρίχρωμος επίδεσμος, η αλοιφή διασποράς, η σκόνη Qilin και το αφέψημα Xinshang Diduan.

Ωστόσο, λόγω της επίδρασης των δυτικών ιατρικών χειρουργικών επεμβάσεων, η παραδοσιακή κινεζική τραυματολογία, ιδίως οι μη φαρμακευτικές θεραπείες όπως οι χαρακτηριστικές χειροπρακτικές τεχνικές, έχουν συρρικνωθεί. Η ανάπτυξη των παραδοσιακών κινεζικών φαρμάκων απαιτεί να πληροί τα ίδια πρότυπα με τα δυτικά φάρμακα, με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών συνταγών και θεραπειών της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Θεραπεία Τραυματολογίας του Σι αντιμετωπίζει σοβαρή έλλειψη διαδόχων και απαιτεί επειγόντως ενίσχυση για την προστασία και συνέχιση της κληρονομιάς του.