Τέχνη Κατασκευής του Μελανιού Cao Sugong

Το 1667, κατά το έκτο έτος της δυναστείας Κανγκσί των Τσινγκ, ο Cao Sugong ίδρυσε το εργαστήριο κατασκευής μελανιού Cao Sugong στο χωριό Yansi, στην κομητεία She, της επαρχίας Anhui. Η τέχνη κατασκευής του μελανιού του περιλαμβάνει διαδικασίες όπως εξευγενισμό της αιθάλης, ανάμειξη των υλικών, μορφοποίηση, χάραξη καλουπιών, ξήρανση και επιχρύσωση. Η τεχνική αυτή έχει μεταδοθεί από γενιά σε γενιά για δεκατρείς γενιές, διατηρώντας μια ιστορία πάνω από τριακόσια χρόνια.

Κατά την περίοδο της δυναστείας Τονγκτσί (1864), το εργαστήριο μεταφέρθηκε από το Σουζού στη Σαγκάη. Το κοσμοπολίτικο περιβάλλον της Σαγκάης και η επιρροή του «στυλ Σανγκάης» οδήγησαν στην καινοτομία της τεχνικής παραγωγής του μελανιού Cao Sugong, δημιουργώντας μια νέα αισθητική που ενσωμάτωσε χαρακτηριστικά του «στυλ Σανγκάης». Από την ένατη γενιά, ο Cao Duanyou άρχισε να κατασκευάζει ειδικά σχεδιασμένα μελάνια για διακεκριμένους καλλιτέχνες της Σαγκάης, ενώ οι ζωγράφοι και καλλιγράφοι συμμετείχαν ενεργά στον σχεδιασμό των καλουπιών. Καθώς η χάραξη των καλουπιών έγινε μια μορφή δευτερογενούς καλλιτεχνικής δημιουργίας, το ύφος του μελανιού συγχρονίστηκε με την τέχνη του «στυλ Σανγκάης», γεννώντας έτσι το «μελάνι Hui του στυλ Σανγκάης», το οποίο αναπτύχθηκε και αναγνωρίστηκε ευρέως. Το 1958, διάφορα ιστορικά εργαστήρια μελανιού, όπως τα Hu Kaiwen, Zhan Dayou και Zha Ermiao Tang, συγχωνεύθηκαν στο εργαστήριο Cao Sugong, καθιστώντας το τον σύγχρονο εκπρόσωπο του «μελανιού Hui του στυλ Σανγκάης».

Η τέχνη κατασκευής του μελανιού Cao Sugong αποτελεί μια πολύτιμη άυλη πολιτιστική κληρονομιά. Ωστόσο, λόγω της μείωσης των έμπειρων τεχνιτών, της έλλειψης νέων διαδόχων, της φθοράς των εργαλείων παραγωγής (ειδικά των καλουπιών της δυναστείας των Μινγκ και των Τσινγκ) και της μείωσης της ζήτησης στην αγορά, η τέχνη αυτή βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης. Τα εναπομείναντα σπάνια καλούπια από τις δυναστείες των Μινγκ και των Τσινγκ χρειάζονται επειγόντως διάσωση και προστασία.