Χορός του Αχυρένιου Δράκου

Ο Χορός του Δράκου, γνωστός και ως «Wulong», είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους και επιδραστικούς λαϊκούς χορούς στην Κίνα. Ονομάζεται επίσης «Shualong», «Shualongdeng» ή «Wulongdeng» σε διαφορετικές περιοχές. Αυτός ο χορός παρουσιάζει ποικιλία μορφών, με ξεχωριστά στυλ ανάλογα με την εθνικότητα και την τοπική παράδοση των εκτελεστών.

Ανάλογα με την κατασκευή του δράκου, ο Χορός του Δράκου μπορεί να ταξινομηθεί σε διάφορους τύπους, όπως υφασμάτινοι δράκοι, μεταξωτοί δράκοι, χάρτινοι δράκοι, αχυρένιοι δράκοι, δράκοι από νομίσματα, μπαμπού, φοίνικες, πάγκοι, «εκατό φύλλων», νούφαρα, φωτιά, φτερά κότας και κρέας. Η μορφή του δράκου καθορίζει τις χορευτικές κινήσεις και τεχνικές. Η παραδοσιακή παράσταση του Χορού του Δράκου στην Κίνα αποτελείται συνήθως από τέσσερα βασικά στάδια: «Πρόσκληση του Δράκου», «Έξοδος του Δράκου», «Χορός του Δράκου» και «Αποχαιρετισμός του Δράκου». Ο χορός αυτός ενσωματώνει πολιτιστικές αξίες, όπως η επιμονή και η αρμονία μεταξύ ανθρώπου και φύσης, αποτελώντας ουσιαστικό μέρος της κινεζικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ο Χορός του Αχυρένιου Δράκου για προσευχή βροχής είναι ένα αρχαίο λαϊκό έθιμο στην πόλη Yexie, στην περιοχή Songjiang της Σαγκάης. Σύμφωνα με τον θρύλο, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ, η περιοχή υπέφερε από σοβαρή ξηρασία. Ο Χαν Ξιανγκζί, ένας από τους Οκτώ Αθάνατους και κάτοικος του χωριού Νιεντζίνγκ στο Yexie, κάλεσε τον Γαλάζιο Δράκο της Ανατολικής Θάλασσας για να φέρει πολυπόθητη βροχή, αναζωογονώντας τη γη γύρω από τον ποταμό Yantie. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, οι ντόπιοι δημιούργησαν μια παράδοση κάθε χρόνο, φτιάχνοντας έναν αχυρένιο δράκο μήκους περίπου 13 μέτρων, διακοσμημένο με χαρακτηριστικά όπως κεφάλι ταύρου, στόμα τίγρης, κέρατα ελαφιού, σώμα φιδιού, νύχια αετού και ουρά φοίνικα, προσευχόμενοι για καλή σοδειά και ευνοϊκό καιρό. Με την πάροδο του χρόνου, η παράδοση αυτή εξελίχθηκε σε μια σειρά λαϊκών χορών, συμπεριλαμβανομένου του Χορού του Αχυρένιου Δράκου, του Χορού των Περιστρεφόμενων Φαναριών και του Υδάτινου Χορού.

Ο Χορός του Αχυρένιου Δράκου είναι ένα συλλογικό τελετουργικό που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια των τοπικών πανηγυριών προς τιμήν του θεού Γκουάνγκονγκ στις 13 του πέμπτου και ένατου σεληνιακού μήνα. Η τελετή περιλαμβάνει επτά βασικά στάδια: «Προσευχή», «Δημιουργία Νεφών», «Επίκληση Βροχής», «Συλλογή Νερού», «Πτώση Βροχής», «Περιστροφή του Δράκου» και «Επιστροφή στο Ναό». Κατά τη διάρκεια της τελετής, προσφέρονται ρύζι, σιτάρι, φασόλια, κολοκύθες και κυπρίνοι μπροστά σε σύμβολα του θεϊκού αυλού του Χαν Ξιανγκζί και της μορφής του Βασιλιά του Γαλάζιου Δράκου, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Οι χορευτές χρησιμοποιούν τέσσερις βασικές τεχνικές: χέρια (στροφή, κίνηση, ανατροπή), μάτια (βλέμμα, ματιά, παρατήρηση), σώμα (στροφή, κλίση, στρίψιμο) και πόδια (βήμα, κάθισμα, ολίσθηση), διασφαλίζοντας τον συγχρονισμό μεταξύ των εκτελεστών και του δράκου. Η κορύφωση του χορού έρχεται κατά τη «Βροχή», όταν οκτώ χωρικές εκτελούν έναν χαρούμενο «Χορό της Σοδειάς», ρίχνοντας νερό από λεκάνες και κουβάδες στο κοινό. Το έθιμο αυτό, γνωστό ως «Πότισμα του Δράκου», θεωρείται τυχερό, με τους θεατές να επιδιώκουν να βραχούν, οδηγώντας το θέαμα στην αποκορύφωσή του.

Ο αρχαϊκός χαρακτήρας του Χορού του Αχυρένιου Δράκου αντανακλά μια βαθιά πολιτιστική κληρονομιά και τον μοναδικό τοπικό του χαρακτήρα. Μέχρι το 1950, το Yexie συνέχιζε να εκτελεί το τελετουργικό για την ανακούφιση από την ξηρασία. Ωστόσο, με την παρακμή των θρησκευτικών πανηγυριών, η παράδοση σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία χρόνια, γίνονται προσπάθειες αναβίωσης του χορού στο Yexie, αλλά πολλές από τις παραδοσιακές τεχνικές έχουν χαθεί, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για τη διάσωσή του.