Δέκα Χρυσά Κουδούνια και Τύμπανα

Η τέχνη των κουδουνιών και των τυμπάνων είναι μία από τις πιο κοινές παραδοσιακές μορφές εκτέλεσης μουσικής στην Κίνα. Είναι ευρέως διαδεδομένη και συναντάται σε περιοχές όπως τη Hebei, την Tianjin, τη Shanxi, τη Σαγκάη, τη Henan, τη Hubei και άλλες. Αν και τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε κάθε περιοχή διαφέρουν, γενικά επικρατούν τα μεγάλης έντασης κρουστά όργανα, όπως το κουδούνι, το τύμπανο, το λάιο και το τσοπ, με έντονο και γρήγορο ρυθμό. Οι παραστάσεις είναι θεαματικές, με εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, και η καλλιτεχνική τους διάσταση ξεχωρίζει για την επιβλητική και έντονα παθιασμένη ατμόσφαιρα. Κυρίως εκτελούνται σε παραδοσιακές εκδηλώσεις και τελετές.

Η αρχαία μουσική του Songjiang, γνωστή και ως Μουσική των Αρχαίων Θεατρικών Παραστάσεων του Songjiang, είναι ένα παλαιό είδος παραδοσιακής μουσικής που μεταδίδεται από τους κατοίκους της περιοχής του Songjiang στη Σαγκάη. Η προέλευσή της χρονολογείται από την εποχή της δυναστείας Μινγκ κατά την περίοδο του αυτοκράτορα Wanli. Προέρχεται από παραδοσιακά όργανα και μουσικές του Songjiang, και συνδυάζει διαφορετικά θεατρικά αποσπάσματα, μουσικές εισαγωγές και παραδοσιακά τραγούδια, δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο μουσικό τύπο με μοναδικές μελωδίες. Το κύριο έργο της, το "Δέκα Χρυσά Κουδούνια και Τύμπανα", έχει μεταδοθεί από την παραδοσιακή ομάδα του χωριού Sijing, τη "Yangchun Tang", και έχει περάσει από επτά γενιές, έχοντας ιστορία πάνω από τριακόσια χρόνια.

Η μουσική του Songjiang συνδυάζει χαρακτηριστικά παραδοσιακής θεατρικής μουσικής και παραδοσιακών τραγουδιών, και ταυτόχρονα μεταμορφώνει και συνδυάζει τις αρχικές μορφές των τραγουδιών και των παραδοσιακών μουσικών, δημιουργώντας έναν αυτόνομο μουσικό τύπο. Τα "Δέκα Χρυσά Κουδούνια και Τύμπανα" έχουν την ιδιαίτερη καλλιτεχνική χαρακτηριστική της νότιας όπερας Kun, με έναν ήπιο και μαλακό ήχο, χωρίς να είναι φωνασκούντες ή θορυβώδεις, και εκφράζουν ένα ρυθμό ευδιάκριτο και γεμάτο ένταση, με ιδιαίτερη λεπτότητα στην απόδοση. Στην εκτέλεση, ένας μουσικός πρέπει να χειρίζεται αρκετά όργανα ταυτόχρονα, παίρνοντας το τύμπανο ή τα κουδούνια, και αμέσως μετά αναλαμβάνοντας όργανα από την οικογένεια των εγχόρδων ή ξύλινων πνευστών, διατηρώντας έναν ισχυρό ρυθμό και την ικανότητα να χειρίζεται πολλές τεχνικές.

Η αρχαία μουσική του Songjiang είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της παραδοσιακής μουσικής της περιοχής του Wu και η μελέτη της, συμπεριλαμβανομένων των μουσικών στοιχείων και των διαφορετικών μεθόδων εκτέλεσης, παρέχει πολύτιμα δεδομένα για την εμβάθυνση στις αρχαίες μορφές θεατρικής και παραδοσιακής μουσικής. Ωστόσο, με την ταχεία αστικοποίηση των προαστίων της Σαγκάης, η παραδοσιακή πολιτιστική κληρονομιά και η λαϊκή τέχνη εξαφανίζονται σταδιακά από τη δημόσια σφαίρα, και καθώς οι παλαιότεροι καλλιτέχνες μειώνονται και οι νέοι συνεχιστές είναι λίγοι, η μουσική του Σιτζίνγκ κινδυνεύει να χαθεί και απαιτεί άμεση προστασία.